Sa unang antas, aklat itong nagpapakita ng paggamit ng iba't ibang tradisyonal na hubog ng tula, katutubo man o Kanluranin, at kung paano higit na pakikinabangan ang tugma at/o sukat sa makabagong pagtula. Sa ikalawang antas, nais magpugay ni Rio Alma sa mga makapang-yarihang damdaming mahirap saklawin–ang mga bagay na maselan at nakapangangambang timbangin, kayâ laging binabalikan sa gunitâ, pinagninilayan sa kasalukuyan, at hinuhulaan sa o kung ano ang hinaharap. Ngunit narito rin ang tunay na katangian ng pagtulâ ni Rio Alma–may iba't ibang tinig at balatkayó: magiliw, mapangutyâ, nanunuyâ; may mga sestina sa agam-agam at pagkahinog, mga serenata sa giniginaw na gabi, pantoum sa umaga ng amapola, talingdaw sa tumatanda at dalit sa pambansang sining, rondel sa salita at sa babaeng kumakain ng salita, at mga villanelle sa mga minamahal at kahit sa matatag na republika. Mayaman, masalimuot, at sa huli'y makapangyarihan ang tula ni Rio Alma–laging liriko at satíriko, nagbubunyî, nagdadalamhatì, at naglalatag ng mga bitag at lunggatî–lalò na sa pagharap sa mga damdaming higit kaysa atin.